Kamerlid Willem-Frederik Schiltz (Open Vld) wil af van de verschillende intercommunales die instaan voor het beheer van de distributienetten. Hij ziet meer heil in één distributienetbeheerder per regio. Dat zou slecht nieuws betekenen voor de gemeenten, die een deel van hun inkomsten uit die activiteit halen.
Volgens Schiltz moet daarover worden gepraat.
Het liberale Kamerlid werkte een breed voorstel uit met als doel de energiemarkt te rationaliseren en te laten evolueren naar een dynamische en geïntegreerde markt. Het meest in het oog springt zijn voorstel om de diversiteit aan distributienetbeheerders (DNB's) af te schaffen en tot één speler per regio te komen.
De DNB's brengen de elektriciteit of aardgas naar de gezinnen en bedrijven. Bijna alle DNB's zijn intercommunales. Schiltz beseft dat zijn voorstel niet op applaus zal worden onthaald door de gemeenten. Voor sommige onder hen staat die activiteit immers garant voor tot 10 procent van hun inkomsten.
Schiltz heeft er naar eigen zeggen een probleem mee dat momenteel een soort belasting wordt geheven via de elektriciteit. Hoe een en ander budgettair moet worden opgevangen voor de gemeenten, daarover kan volgens Schiltz worden gedebatteerd. Voor het Kamerlid kan die unieke DNB overigens geprivatiseerd worden, maar ook daarover moet worden gedebatteerd.
De overheid kan met die ene speler ook duidelijke kwaliteits- en dienstverleningsverplichtingen overeenkomen. Daarbij stelt Schiltz luidop de vraag of de sociale dienstverlening (zoals het plaatsen van energiemeters) wel moet gebeuren via de elektriciteitsmarkt, of dat het niet beter de overheid is die deze taak op zich neemt. Voorts kunnen volgens de Open Vld'er aandelen van de DNB op de beurs worden gebracht, wat een stimulans voor investeringsmotivatie kan zijn.
Hand in hand met die hervorming, pleit Schiltz voor een sterkere regulator. Die moet in zijn visie toezicht houden op de eerlijke prijszetting voor transport en distributie. De politieke rol moet beperkt worden tot de strategische keuzes.
Om de CO2-normen te halen, breekt Schiltz een lans voor meer groene energie. Daarbij moet de nationale context worden doorbroken en moet Europa onafhankelijk trachten te worden van Rusland en het Midden-Oosten.
Volgens Schiltz moet daarbij worden geproduceerd op de plaats waar dat het meest rendabel is (bijvoorbeeld windenergie ten noorden van Schotland). Om dat mogelijk te maken, is er nood aan een sterke Europese transportstructuur.
Niettemin verwacht Schiltz dat kernenergie nodig zal blijven. Hij pleit dan ook voor een herziening van de zogenaamde phase out. Toch moet het volgens hem mogelijk zijn dat nog een tijd lang vanuit de overheid positieve impulsen worden gegeven naar andere technologieën, die vandaag nog een historische achterstand hebben ten opzichte van de nucleaire sector. Het geld daarvoor kan komen uit onderhandelingen met Suez, in ruil voor het langer openhouden van de kerncentrales.
Tot slot breek Schiltz een lans voor een centraal clearinghouse. Dat is een soort onafhankelijke database die instaat voor de uitwisseling van gegevens in de energiemarkt.